Deze columns zijn ook alle gepubliceerd in aanloop naar de opening van Me Gusta! in De Wassenaarse Krant. 

Ik zou dus graag een winkel beginnen en het liefst doe ik dat in een pand. In het geval van een winkel is een pand niet zomaar een gebouw; het is tegelijk ook een lokatie. Dat wil zeggen dat je je 1 ding moet afvragen; hoeveel moeite zou jouw doelgroep willen doen om naar jou toe te komen. Met andere woorden zou ik wel heel arrogant zijn om een winkel te beginnen op, pakweg, Kerkehout. (tenzij je een coaching-bureau start voor mislukte projecten). De formule die ik voor ogen heb moet echt in het centrum zitten. Dan start je pc maar weer op en surf je naar alle makelaars op het web, zet je Funda.nl in je favorieten-box en houd je je oren open voor de laatste middenstands-roddels. Op en gegeven moment wordt je ook brutaal en stapje gewoon een winkel binnen, waarvan jij enkel het vermoeden hebt dat die opgeheven wordt. Zo ben ik ook eens bij een makelaar naar binnengestapt en daar het volgende gesprek gevoerd:
“Goedenmiddag, ik ben op zoek naar een winkelpand.”
“Nou meneer, in welk gebied zoekt u dat?”

“Het liefst in deze straat.”

“En hoe groot mag dan pand dan zijn?”
“eh, nou zo groot als dit pand!”

“hmm, momenteel kan ik u niks aanbieden, maar ik houd u op de hoogte…”
Gelooft u mij als ik u vertel dat dit pand 3 maanden later te huur stond?

Uiteindelijk kwam ik via een tip terecht bij een ´kunst´galerie waarover het gerucht ging dat die ging sluiten. Wat dan volgt is ook weer een traject apart; kijken of het pand van binnen geschikt is, of er mogelijkheden zijn voor zus, of er voorzieningen zijn voor zo en zo niet; of er aanpassingen mogelijk zijn. En als jij en het pand er uit zijn volgen de onderhandelingen met de verhuurder. Ik kan u vertellen dat ik voor hetzelfde tarief ook 8 apartementen op de van Duivenvoordelaan kan huren, alleen; wie loopt er nou 6 trappen voor een broodje prosciutto?

Carl Groeneveld